Η Ανάσταση: δύναμη που ελευθερώνει, βεβαιότητα Ζωής

Η Ανάσταση του Χριστού απεικονίζει το αποκορύφωμα της διαδικασίας της πορείας μας προς την τελική απελευθέρωση, το Πάσχα σημαίνει το οριστικό «πέρασμα» από το θάνατο στη ζωή. Πράγματι ο Χριστός, μέσω του θανάτου Του, αποκτά τη ζωή όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά για όλο το Σώμα, που είναι η Εκκλησία. Σ’ Αυτόν και μέσω Αυτού κάθε άνθρωπος μπορεί τελικά να ξεπεράσει κάθε μορφή σκλαβιάς: την αμαρτία, το πονηρό, το θάνατο.Η ανάσταση είναι πρώτα απ’ όλα απελευθέρωση από την αμαρτία, γιατί αποτελεί νίκη ενάντια στις καταστρεπτικές δυνάμεις που οδηγούν μακριά από το Θεό και που μας εκμηδενίζουν, μετατρέποντας την ανθρώπινη ζωή σε κόλαση. Τώρα πια είμαστε βέβαιοι ότι η ζωή είναι άπειρα πιο δυνατή από κάθε μορφή θανάτου, ακόμη και από αυτήν που δημιουργεί η αμαρτία. Το γεγονός που το έργο του Χριστού κατέστησε τη ζωή μας «κρυμμένη με το Χριστό εν Θεώ» (Κολ 3,3) μας δίνει τη βεβαιότητα ότι κανείς δε θα μπορέσει να μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού και ότι οι πονηρές δυνάμεις δε θα μπορέσουν ποτέ να κυριαρχήσουν πάνω μας.

Η αλληγορική σημασία του Πάσχα ως πέρασμα του ανθρώπου «από τη σκλαβιά στην ελευθερία, από την κακία στην αρετή» κυριαρχούσε όχι μόνο στην πρωτοχριστιανική κοινότητα, αλλά και στον ελληνιστικό ιουδαϊσμό της διασποράς. Η πνευματική αυτή σημασία προερχόταν από τη συσχέτιση του χριστιανικού Πάσχα με το σωτήριο γεγονός της Εξόδου. Όπως ο Μωυσής οδήγησε τον εκλεκτό λαό έξω από τη σκλαβιά της Αιγύπτου και του Φαραώ, έτσι και ο Χριστός, ο νέος πασχαλινός αμνός, οδηγεί το νέο εκλεκτό λαό έξω από τη σκλαβιά της αμαρτία και του πονηρού. Ο πιστός πρέπει να κάνει βίωμά του αυτή τη νίκη.

Η Ανάσταση του Χριστού μας ελευθερώνει κυρίως από τη σκλαβιά του θανάτου. Είναι φανερό πως ο θάνατος αποτελεί την πιο μεγάλη μορφή σκλαβιάς. Μαζί με την απελευθέρωση από την αμαρτία κι από το πονηρό, ο θάνατος-Ανάσταση του Χριστού μετατρέπει το θάνατό μας σε πηγή ζωής. Κανένα γεγονός στην ιστορία της σωτηρίας δεν επηρέασε τόσο από την αρχή τη συνείδηση των χριστιανών, όσο η Ανάσταση του Χριστού. Σ’ αυτήν οι πιστοί είδαν να επισφραγίζεται η πίστη τους, συνέλαβαν το νόημα του πόνου και του θανάτου τους, σ’ αυτήν βρήκαν τη δύναμη για να ξεπεράσουν τους διωγμούς, κυρίως όμως ανακάλυψαν τη σημασία της χριστιανικής ελευθερίας. Η Ανάσταση είναι συνώνυμη με την ελευθερία. Η ελευθερία που είχε αναγγελθεί και είχε οραματιστεί, γίνεται πραγματικότητα με την Ανάσταση του Χριστού. Κάθε άνθρωπος, που πιστεύει στον Αναστημένο Χριστό, μπορεί ήδη ν’ αντικατοπτρίζεται σ’ Αυτόν, μπορεί ήδη ν’ ακούει τους παλμούς ενός τρόπου ύπαρξης εντελώς διαφορετικού από εκείνον της καταστροφής και του θανάτου, εμπειρία του οποίου έχουμε καθημερινά.

Το Πάσχα φωτίζει «αναδρομικά» όλη τη ζωή του χριστιανού και κυρίως τις σκοτεινές πτυχές της ζωής, του πόνου και του θανάτου. Η Ζωή του Αναστημένου Χριστού εισχωρεί σε όλα τα φθαρτά κύτταρα της ανθρώπινης ιστορίας, γίνεται απελευθερωτική δύναμη ενάντια στο σκάνδαλο του σταυρού, κάθε σταυρού, ακόμη κι αυτού της πρόσφατης τραγωδίας της Αϊτής που μας συγκλόνισε όλους.

Πριν γευθούμε τη χαρά του Πάσχα, ας μη ξεχάσουμε ότι το Πάθος και ο Πόνος του Χριστού πάνω στο Σταυρό δεν αφορούν μόνον Αυτόν, αλλά κάθε μορφή ανθρωπίνου πόνου, οποιουδήποτε πόνου, που καθιστά τον άνθρωπο δέσμιο, που τον καταπιέζει, που τον καθιστά αντικείμενο. Ο Χριστός γεύθηκε κάθε μορφή αυτής της τυραννίας, αυτής της σκλαβιάς, για να απελευθερώσει αυτές τις ακραίες καταστάσεις του ανθρώπου από την κατάρα και την έννοια της αποτυχίας και του παραλόγου. Αν ο ίδιος ο Χριστός γεύθηκε τον πόνο, την αποτυχία και το θάνατο, σημαίνει πως όλες αυτές οι καταστάσεις, πέρα από την φαινομενική τους μορφή του παραλόγου, μπορούν να έχουν ένα νόημα σωτηρίας, μπορούν να μετατραπούν σε Ανάσταση, σε Πάσχα, σε Ζωή, σε ελευθερία!

Η ευχή μου για το Πάσχα είναι να διεισδύσει μέσα μας η δύναμη της Ανάστασης, η ισχύς της Ζωής που δεν απειλείται από το θάνατο, να συνειδητοποιήσει ο καθένας από εμάς ότι το «Χριστός Ανέστη!» σημαίνει: «Εμείς αναστηθήκαμε μαζί με τον Χριστό».

Γνωρίζω πόσο δύσκολη είναι η ζωή για αρκετούς από εσάς: μακριά από την πατρίδα σας (μετανάστες), οικονομικές δυσκολίες, οικογενειακά δράματα, προχωρημένη ηλικία, αρρώστιες… Δεν υπάρχει όμως κατάσταση στην οποία ο Ζωντανός Χριστός θα μας αφήσει μόνους. Η ευχή που θα ανταλλάξουμε: «Χριστός Ανέστη – Αληθώς Ανέστη», ας γίνει για όλους μας μια ευκαιρία να διασπείρουμε την ελπίδα ανάμεσα στις ήττες αυτού του κόσμου και να ανοίξουμε τις καρδιές των συνανθρώπων μας στο «Ευ-αγγέλιο» της Ζωής και της ελευθερίας.

+ Ιωάννης Σπιτέρης

Αρχιεπίσκοπος Κερκύρας, Ζακύνθου και Κεφαλληνίας

Τοποτηρητής Αποστολικού Βικαριάτου Θεσσαλονίκης

Comments are closed.